صورت های مالی تلفیقی چیست؟

صورت های مالی تلفیقی به‌عنوان ابزاری کلیدی برای تحلیل وضعیت مالی، عملکرد و الزامات قانونی شرکت‌های مادر و زیرمجموعه‌های آنها شناخته می‌شوند. این صورت‌ها در واقع ترکیبی از اطلاعات مالی شرکت اصلی و شرکت‌های تابعه آن هستند و باهدف ارائه یک تصویر جامع و دقیق از سلامت مالی و تجاری کل گروه در یک چارچوب یکپارچه شکل می‌گیرند. به‌عبارت‌دیگر، صورت‌های مالی تلفیقی امکان تحلیل و ارزیابی عملکرد کل یک گروه اقتصادی را فراهم می‌آورند، به‌طوری‌که همواره شرایط شرکت مادر و تمامی زیرمجموعه‌های مرتبط در یک نما قابل‌مشاهده باشد.

فرایند تهیه صورت‌های مالی تلفیقی شامل تجزیه‌وتحلیل و ترکیب داده‌های مالی از صورت‌های مالی مستقل هر یک از شرکت‌های مادر و فرعی است. در این مرحله، شرکت‌ها موظف‌اند تا کلیه فعالیت‌های مالی را به‌صورت هماهنگ و منسجم ثبت و گزارش کنند. این انطباق به کاربران مالی؛ مانند سرمایه‌گذاران، اعتباردهندگان و تحلیلگران کمک می‌کند تا با دیدگاه وسیع‌تری به جریان‌های مالی و وضعیت کلی گروه تجاری نگاه کنند و تصمیم‌گیری‌های بهتری داشته باشند.

اگر مایلید با جنبه‌های مختلف این حوزه بیشتر آشنا شوید و به جزئیات بیشتری درباره فرایندهای تدوین صورت‌های مالی، استانداردها و شیوه‌های گزارش‌دهی دست یابید، با ما همراه باشید. این مقاله از وب‌سایت‌ نرم‌افزار حسابداری اوراش به بررسی تمام نکات اساسی مرتبط با صورت‌های مالی تلفیقی می‌پردازد و به شما کمک خواهد کرد تا درک عمیق‌تری از این موضوع پیدا کنید.

صورت های مالی تلفیقی چیست؟

صورت‌های مالی تلفیقی شامل مجموعه‌ای از گزارش‌های مالی هستند که به‌صورت یکپارچه، دارایی‌ها، بدهی‌ها، حقوق صاحبان سهام، درآمدها، هزینه‌ها و جریان‌های نقدی یک شرکت مادر و شرکت‌های فرعی تحت کنترل آن را به نمایش می‌گذارند. هدف اصلی تهیه این صورت‌ها، ارزیابی جامع و دقیق وضعیت مالی و عملکرد یک گروه اقتصادی است که از شرکت اصلی و واحدهای زیرمجموعه آن تشکیل شده است.

زمانی که یک شرکت مادر کنترل چندین واحد تجاری را بر عهده دارد، بررسی وضعیت مالی هر واحد به‌صورت مجزا توانایی ارائه تصویری کامل و جامع از وضعیت اقتصادی کل گروه را ندارد. این امر اهمیت تهیه صورت‌های مالی تلفیقی را به‌وضوح نشان می‌دهد. با تجمیع داده‌های مالی، این گزارش‌ها نه‌تنها می‌توانند تصویر دقیقی از اوضاع مالی و اقتصادی گروه ارائه دهند، بلکه به تحلیل‌گران و سرمایه‌گذاران این امکان را می‌دهند که به ارزیابی بهتری از عملکرد کلی مجموعه بپردازند.

از منظر عملی، فرایند تهیه صورت‌های مالی تلفیقی مستلزم ادغام و تعدیل اطلاعات مالی شرکت مادر و شرکت‌های تابعه است. این کار شامل حذف معاملات داخلی، تنظیم مجدد ارزش‌گذاری دارایی‌ها و بدهی‌ها و اصلاح دیگر عناصر مالی به‌منظور اطمینان از صحت و اعتبار اطلاعات مندرج در صورت‌ها است. ازاین‌رو، این صورت‌ها به‌عنوان ابزاری حیاتی برای تصمیم‌گیری‌های مدیریتی و ارزیابی سرمایه‌گذاران به شمار می‌روند و به تسهیل تحلیل دقیق وضعیت مالی گروه تجاری کمک می‌کنند.

 چرا صورت‌های مالی تلفیقی می‌شوند؟

تهیه صورت‌های مالی تلفیقی اهداف و ضرورتی اساسی در هر شرکت هلدینگی دارد. نخستین هدف این است که تصویری جامع از وضعیت مالی و عملکرد گروه به دست آورده شود. ازآنجایی‌که شرکت‌های فرعی می‌توانند به طور مستقیم تأثیرگذار بر سلامت اقتصادی‌ کلی گروه باشند، صورت‌های مالی تلفیقی توانایی تحلیل بهتری از عملکرد گروه را فراهم می‌آورد. همچنین، این صورت‌های مالی به شفافیت بیشتر در گزارشگری مالی کمک می‌کنند. با ادغام اطلاعات مالی، سهام‌داران و سایر ذی‌نفعان می‌توانند به‌راحتی دسترسی به داده‌های مالی را داشته باشند و از صحت اطلاعات مالی اطمینان حاصل کنند.

مزیت دیگری که صورت‌های مالی تلفیقی در پی دارد، کاهش خطا در گزارشگری مالی است. با تلفیق داده‌های مالی از واحدهای مختلف، احتمال بروز اشتباهات و ناهماهنگی‌ها کاهش می‌یابد و این امر به بهبود کیفیت اطلاعات مالی منجر می‌شود. به‌علاوه، دسترسی بهتر به منابع مالی با استفاده از صورت‌های مالی تلفیقی تسهیل می‌گردد، زیرا این صورت‌ها به سرمایه‌گذاران و بستانکاران بینش بهتری از توانایی‌های مالی گروه ارائه می‌دهند. در نهایت، صورت‌های مالی تلفیقی به افزایش بهره‌وری کمک می‌کنند؛ زیرا مدیریت قادر به اتخاذ تصمیمات آگاهانه‌تری بر مبنای اطلاعات دقیق و جامع می‌شود.

جهت خرید نرم افزار به مشاوره نیاز دارید!؟

شماره تلفن همراه خود را وارد کنید کارشناسان ما با شما تماس خواهند گرفت.

LinkedIn

این قسمت برای اهداف اعتبارسنجی است و باید بدون تغییر باقی بماند.

نام و نام خوانوادگی(ضروری)

شماره همراه(ضروری)

چه زمانی شرکت‌ها موظف به تهیه صورت‌های مالی تلفیقی هستند؟

شرکت‌ها تحت شرایط خاصی موظف به تهیه صورت‌های مالی تلفیقی هستند. معیار اولیه، میزان کنترل است. اگر شرکتی بیش از 50% سهام یک شرکت فرعی را در اختیار داشته باشد، وظیفه تهیه صورت‌های مالی تلفیقی را دارد. به این معنا که کنترل عملیاتی بر شرکت فرعی از طریق مالکیت اکثریت سهام به دست می‌آید. علاوه بر این، در مواردی که کنترل غیرمستقیم از طریق واحدهای دیگر وجود داشته باشد، نیز تهیه صورت‌های مالی تلفیقی الزامی است.

بر اساس استاندارد حسابداری شماره 18، همه واحدهای تجاری اصلی باید صورت‌های مالی تلفیقی را تهیه کنند و آن‌ها را به همراه صورت‌های مالی خود ارائه دهند. این استاندارد، هدف اصلی آن تشویق به شفافیت و یکپارچگی در گزارشگری مالی است. همچنین، اگر یک واحد تجاری اصلی بیش از 90% از سهام شرکت فرعی را به طور مستقیم یا غیرمستقیم در اختیار داشته باشد، از الزامی بودن تهیه صورت‌های مالی تلفیقی معاف می‌گردد. به‌این‌ترتیب، استاندارد حسابداری 18 به ایجاد یک چهارچوب مشخص برای گزارشگری مالی در شرکت‌های هلدینگ و گروه‌های تجاری کمک می‌کند.

فرایند تهیه صورت‌های مالی تلفیقی

تهیه صورت‌های مالی تلفیقی یک فرایند مهم و چندمرحله‌ای است که نیاز به‌دقت و توجه زیادی دارد. اولین مرحله، جمع‌آوری صورت‌های مالی شرکت مادر و تابعه است. این مرحله شامل گردآوری اطلاعات مالی از هر دو واحد تجاری و اطمینان از تطابق تاریخ‌های گزارشگری آن‌ها می‌شود. به‌این‌ترتیب، تمامی اقلام دارایی، بدهی، درآمد و هزینه‌ها باید به طور کامل و دقیق جمع‌آوری شود تا یک تصویر شفاف از وضعیت مالی گروه به دست آید.

مرحله بعدی تعدیل اقلام مالی خواهد بود که در آن، دارایی‌ها، بدهی‌ها، درآمدها و هزینه‌های هر دو شرکت باید بررسی شوند و هر گونه تفاوت یا ناهماهنگی اصلاح شود. این تعدیل به‌منظور ازبین‌بردن اشتباهات و اطمینان از صحت گزارش مالی انجام می‌شود.

سومین مرحله، حذف معاملات درون‌گروهی است. این معاملات شامل آن دسته از خرید و فروش‌هایی هستند که بین شرکت مادر و فرعی انجام می‌گیرد و می‌تواند منجر به شناسایی درآمد و هزینه‌های غیرواقعی گردد. برای جلوگیری از این مشکل، این معاملات باید از صورت‌های مالی تلفیقی حذف شوند. در ادامه، مرحله حذف سود و زیان تحقق‌نیافته صورت می‌گیرد. این به معنای حذف هرگونه سود یا زیان ناشی از معاملات بین شرکت‌ها است که تا هنگام فروش به شخص ثالث، به طور واقعی تحقق نیافته‌اند.

سپس، محاسبه سرقفلی انجام می‌شود. سرقفلی به میزان مازاد بهای پرداختی برای خرید یک شرکت فرعی بر اساس ارزش منصفانه دارایی‌ها و بدهی‌ها اشاره دارد. این معیار مهم به تضمین شناخت درست از ارزش مجموعه گروه کمک می‌کند. در پایان، مرحله تعیین سهم اقلیت وجود دارد که در آن باید سهم هر یک از مالکان اقلیت شناسایی و گزارش شود. این سهم به‌وضوح مشخص می‌کند که چه مقدار از دارایی‌ها و درآمدها متعلق به سهام‌داران غیر کنترل‌کننده است و تضمین می‌کند که تمام ذی‌نفعان به‌درستی اطلاعات مالی را دریافت کنند. این مرحله به‌ویژه در صورت‌های مالی تلفیقی ضروری است تا نمایانگر انتقال شفاف عملکرد مالی گروه به تمام اعتباردهندگان و سرمایه‌گذاران باشد.

صورت سود و زیان تلفیقی

صورت سود و زیان تلفیقی به‌عنوان ابزاری کلیدی در ارائه تحلیل مالی گروه‌های تجاری عمل می‌کند. این صورت، عملکرد مالی شرکت مادر و شرکت‌های فرعی را در یک سند واحد ترکیب می‌کند و به مدیران و سرمایه‌گذاران این امکان را می‌دهد که تصویر جامعی از سودآوری گروه به دست آورند. اهمیت این گزارش در این است که امکان مقایسه دقیق وضعیت مالی گروه با سایر رقبا و تحلیل عملکرد کل گروه فراهم می‌شود. به‌علاوه، صورت سود و زیان تلفیقی به شفاف‌سازی منابع درآمدی و هزینه‌های گروه کمک می‌کند و دید مناسبی از بهره‌وری عملیاتی به سهام‌داران ارائه می‌دهد.

مراحل تهیه صورت سود و زیان تلفیقی شامل چند مرحله کلیدی است. ابتدا، جمع‌آوری اطلاعات مالی از تمامی شرکت‌های زیرمجموعه انجام می‌شود تا داده‌های لازم برای تحلیل دقیق به دست آید. سپس اقلام درآمد و هزینه از شرکت مادر و فرعی به‌صورت تلفیقی جمع‌آوری می‌شوند. در این مرحله مهم، توجه به اقلام مالی و هماهنگ‌سازی آن‌ها بسیار حیاتی است.

در فرایند تهیه صورت سود و زیان تلفیقی، برخی اقلام مالی باید حذف شوند. به‌عنوان‌مثال، وام‌ها و درآمدهای بهره‌ای که بین شرکت‌ها منتقل می‌شوند، باید از گزارش حذف گردند تا به شفافیت بیشتر کمک کنند. همچنین، هزینه‌های بین شرکتی مانند هزینه‌های مبادله‌ای یا ارائه خدمات باید حذف شوند تا از ثبت دوگانه جلوگیری شود. با حذف این اقلام، صورت‌های مالی قابلیت تحلیل بهتر و دقیق‌تری پیدا می‌کنند که به درک عمیق‌تری از عملکرد واقعی گروه منتهی می‌شود.

ترازنامه تلفیقی

ترازنامه تلفیقی یکی از ابزارهای اساسی در حسابداری است که ترکیبی از دارایی‌ها و بدهی‌های شرکت مادر و شرکت‌های فرعی را در یک گزارش واحد ارائه می‌دهد. هدف اصلی از تهیه ترازنامه تلفیقی، نمایش وضعیت مالی کلی گروه به‌عنوان یک موجودیت واحد است. این سند اطلاعات دقیقی از دارایی‌ها، بدهی‌ها و سرمایه خودی گروه ارائه می‌کند و به تحلیلگران و مدیران اجازه می‌دهد که وضعیت مالی کلی را ارزیابی کنند.

در تهیه ترازنامه تلفیقی، جمع‌آوری اطلاعات مالی از شرکت مادر و فرعی‌ها نخستین و مهم‌ترین مرحله است. سپس برای هر دسته از اقلام، شامل دارایی‌ها و بدهی‌ها، تجزیه‌وتحلیل انجام می‌شود. دارایی‌ها شامل سرمایه‌گذاری‌ها، موجودی‌ها، دارایی‌های ثابت و سایر دارایی‌های غیرملموس هستند. بدهی‌ها نیز شامل وام‌ها، اعتبارها و سایر تعهدات مالی هوشمندتر است. در ترازنامه تلفیقی، مؤلفه‌های مختلف باید به‌دقت ترکیب شوند تا از شناخت درست عملکرد یکپارچه گروه اطمینان حاصل شود.

اقلام باید بدون وجود تفکیک بین شرکت‌های مختلف در ترازنامه گنجانده شوند که کمک می‌کند تا تحلیلگر بتواند وضعیت مالی کل گروه را بادقت بیشتری بررسی کند. ازاین‌گذشته، ترازنامه تلفیقی به سرمایه‌گذاران و اعتباردهندگان این توانایی را می‌دهد که ریسک‌های مالی و فرصت‌های سرمایه‌گذاری را به‌خوبی شناسایی کنند. در نتیجه، ترازنامه تلفیقی ابزاری حیاتی در تجزیه‌وتحلیل مالی و تصمیم‌گیری‌های اقتصادی گروه‌ها به‌حساب می‌آید.

اصطلاحات کلیدی در صورت‌های مالی تلفیقی

در دنیای حسابداری و گزارشگری مالی، شناخت اصطلاحات کلیدی اهمیت ویژه‌ای دارد. این اصطلاحات به‌عنوان مبنای ارتباطی بین مدیران مالی، سرمایه‌گذاران و سایر ذی‌نفعان عمل می‌کنند. این اصطلاحات به سرمایه‌گذاران و تحلیلگران کمک می‌کند تا درک بهتری از وضعیت مالی و عملکرد تجاری گروه‌های هلدینگی کسب کنند و در نتیجه تصمیمات بهتری اتخاذ نمایند. در ادامه به توضیح برخی از این اصطلاحات می‌پردازیم:

• حسابداری تلفیقی

این فرایند به ادغام صورت‌های مالی از واحدهای تجاری مختلف اشاره دارد که تحت کنترل یک شرکت مادر قرار دارند. هدف از حسابداری تلفیقی، نمایش اطلاعات مالی کل گروه به‌صورت جامع و یکپارچه است. با این کار، تحلیلگران و سرمایه‌گذاران می‌توانند وضعیت مالی کلی گروه را بهتر درک کنند. در این وضع، دارایی‌ها، بدهی‌ها، درآمد و هزینه‌های مرتبط با واحدهای تجاری فرعی به طور جمعی در یک صورت مالی ثبت و گزارش می‌شود. این عمل به نوبه خود دقت و شفافیت را در گزارشگری مالی افزایش می‌دهد و از بروز تضادهای اطلاعاتی جلوگیری می‌کند.

• سود و زیان تلفیقی

صورت سود و زیان تلفیقی، نماینده عملکرد مالی شرکت مادر و شرکت‌های فرعی در یک گزارش واحد است. این صورت به تحلیلگران کمک می‌کند تا به تصویر جامعی از سودآوری کل گروه دست یابند. در این صورت، تمامی درآمدها و هزینه‌ها از شرکت‌های مختلف جمع‌آوری و بدون تفکیک در بین شرکت‌ها ارائه می‌شود. به‌این‌ترتیب، امکان مقایسه و تحلیل به‌مراتب بهتری نسبت به عملکرد فردی هر شرکت فراهم می‌آید.

• سرقفلی در تجمیع

سرقفلی به مقدار مازاد هزینه‌ای اشاره دارد که برای خرید یک شرکت فرعی پرداخت می‌شود و فراتر از ارزش منصفانه دارایی‌ها و بدهی‌های آن است. سرقفلی عمدتاً به دلیل انتظارات از رشد آینده و قدرت برند یک شرکت ثبت و اعلام می‌شود. این مفهوم برای مفهوم‌سازی ارزش واقعی یک شرکت و تأثیر آن بر ترازنامه تلفیقی بسیار حیاتی است. سرقفلی به تحلیلگران کمک می‌کند تا درک بهتری از ارزش‌های غیرملموس شرکت‌ها به دست آورند و تصمیمات سرمایه‌گذاری بهتری اتخاذ کنند.

• سهم اقلیت

سهم اقلیت به آن بخشی از دارایی‌ها و درآمدهای شرکت‌های فرعی اطلاق می‌شود که به سهام‌داران غیراصلی تعلق دارد. این اصطلاح نشان‌دهنده سهم سهام‌داران غیر کنترل‌کننده در نهادهای تجاری گروه است. در صورت‌های مالی تلفیقی، سهم اقلیت به‌عنوان بخشی از کل حقوق صاحبان سهام نمایش داده می‌شود و به سرمایه‌گذاران امکان می‌دهد تا وضعیت مالی واقعی گروه را بهتر درک کنند. این همچنین به شفاف‌سازی و دقت در گزارشگری مالی کمک می‌کند.

• وام تلفیقی

وام تلفیقی به ترکیب چند وام باهدف کاهش هزینه‌های بهره و بهبود شرایط بازپرداخت اشاره دارد. در ترازنامه تلفیقی، هر گونه وام داخلی یا خارجی بین شرکت‌های گروه باید به‌دقت ثبت و مدیریت شود. این نوع وام می‌تواند به کاهش ریسک مالی کمک کند و شرایط مطلوب‌تری برای تأمین مالی فراهم آورد. در نتیجه، وام تلفیقی یکی از ابزارهای مهم در مدیریت مالی شرکت‌هاست که در بسیاری از مواقع برای بهینه‌سازی ساختار مالی گروه‌ها از آن استفاده می‌شود.

 مزایای صورت‌های مالی تلفیقی برای کسب‌وکارها

صورت‌های مالی تلفیقی به‌عنوان ابزاری کلیدی برای کسب‌وکارها در سطح گروه‌های تجاری عمل می‌کنند و مزایای متعددی را در زمینه‌های مختلف ارائه می‌دهند. یکی از مهم‌ترین مزایای آن‌ها در سطح مدیریتی است. با داشتن تصویری جامع از عملکرد مالی گروه، مدیران می‌توانند تصمیمات استراتژیک بهتری اتخاذ کنند. این اطلاعات به مدیران کمک می‌کند تا نقاط قوت و ضعف هر شرکت فرعی را شناسایی کرده و استراتژی‌های بهینه را برای بهبود کارایی کل گروه پیاده‌سازی کنند. به‌علاوه، تحلیل دقیق‌تر هزینه‌ها و درآمدها امکان شناسایی بالقوه هر گونه ناکارآمدی یا فرصت‌های جدید را فراهم می‌آورد.

از منظر مالیاتی و قانونی، صورت‌های مالی تلفیقی به کسب‌وکارها امکان می‌دهد تا از مزایای خاصی استفاده کنند. ترکیب گزارش‌های مالی به شناخت دقیق‌تری از مقیاس و حجم عملیات کل شرکت کمک می‌کند که این امر می‌تواند به بهبود وضعیت مالیاتی گروه منجر شود. همچنین، این نوع گزارش‌دهی به شرکت‌ها کمک می‌کند تا در برابر مقررات و قوانین مالیاتی و تجاری بهتر عمل کنند و از ناهماهنگی‌ها و مشکلات قانونی جلوگیری نمایند.

از سوی دیگر، صورت‌های مالی تلفیقی به تحلیلگران و سرمایه‌گذاران کمک می‌کنند تا تصویر واضح‌تری از وضعیت مالی گروه‌ها به دست آورند. این اطلاعات جامع به آن‌ها این امکان را می‌دهد که تحلیلی دقیق‌تر از ریسک‌ها و فرصت‌های سرمایه‌گذاری انجام دهند. همچنین، دسترسی به صورت‌های مالی تلفیقی به نهادهای اعتباردهنده کمک کرده و به افزایش اعتماد در ارائه اعتبار مالی به گروه‌های تجاری منجر می‌شود.

چالش‌ها و نکات مهم در تهیه صورت‌های مالی تلفیقی

تهیه صورت‌های مالی تلفیقی به‌رغم مزایای متعدد، با چالش‌های خاصی همراه است که باید در نظر گرفته شوند. یکی از مشکلات اصلی، هماهنگی دوره‌های مالی است. شرکت‌های مختلف می‌توانند دوره‌های مالی متفاوتی داشته باشند و این باعث می‌شود که تطابق‌سازی داده‌ها پیچیده و زمان‌بر شود. عدم هماهنگی در زمان گزارش‌گیری می‌تواند منجر به عدم تطابق داده‌ها و اطلاعات نادرست شود که در نهایت می‌تواند بر تصمیم‌گیری‌ها تأثیر منفی بگذارد.

چالش دیگری که در این زمینه وجود دارد، ریسک خطا در محاسبات است. با جمع‌آوری و تلفیق داده‌های مالی از واحدهای مختلف، احتمال بروز خطا در محاسبات افزایش می‌یابد. این خطاها می‌توانند ناشی از اشتباهات انسانی، ناهماهنگی در داده‌ها یا سوءتفاهم‌های حسابداری باشند؛ بنابراین، نیاز به‌دقت بالا در تمامی مراحل و بررسی مجدد اعداد و ارقام امری ضروری است. علاوه بر این، تهیه صورت‌های مالی تلفیقی نیاز به نرم‌افزارهای دقیق حسابداری و سیستم‌های اطلاعات مدیریت دارد.

استفاده از نرم‌افزارهای مناسب و به‌روز می‌تواند به بهبود دقت و سرعت پردازش داده‌ها کمک کند. در غیر این صورت، ممکن است که نقص‌ها و مشکلاتی در گزارشگری مالی به وجود آید که منجر به تصمیم‌گیری‌های نادرست گردد. به همین دلیل، سرمایه‌گذاری در فناوری و آموزش کارکنان در زمینه استفاده از این نرم‌افزارها اساسی است.

نمونه و سناریو کاربردی

برای درک بهتر فرایند تهیه صورت‌های مالی تلفیقی، فرض کنیم یک شرکت مادر به نام شرکت ABC وجود دارد که 80% از سهام دو شرکت تابعه را در اختیار دارد: شرکت DEF و شرکت GHI. هر دو شرکت تابعه در زمینه تولید محصولات مصرفی فعالیت می‌کنند. در پایان سال مالی، شرکت ABC با جمع‌آوری صورت‌های مالی شرکت DEF و GHI، می‌تواند به تهیه صورت‌های مالی تلفیقی بپردازد. با جمع‌آوری اطلاعاتی همچون درآمد‌ها، هزینه‌ها و دارایی‌های این دو شرکت، شرکت ABC قادر خواهد بود گزارش وضعیت مالی کلی خود را به دست آورد و از آن برای تصمیم‌گیری استراتژیک و تحلیل وضعیت کلی گروه بهره‌برداری کند.

جمع‌بندی و سخن پایانی

صورت‌های مالی تلفیقی به‌عنوان ابزاری حیاتی در حسابداری مدرن، نقش بسزایی در تقویت شفافیت و تحلیل‌های مالی در کسب‌وکارها ایفا می‌کنند. باتوجه‌به مزایای مدیریتی، مالیاتی و قانونی، این صورت‌ها به شرکت‌ها امکان می‌دهند که به بهترین نحو از اطلاعات مالی خود در راستای اتخاذ تصمیمات بهینه استفاده کنند.

هرچند که چالش‌هایی نظیر هماهنگی دوره‌های مالی، ریسک خطا در محاسبات و نیاز به نرم‌افزارهای دقیق حسابداری وجود دارد، اما با مدیریت صحیح و استفاده از فناوری‌های مناسب، می‌توان به نتایج مثبتی دست‌یافت. در پایان، صورت‌های مالی تلفیقی نه‌تنها به بهبود وضعیت مالی گروه‌های تجاری کمک می‌کند، بلکه به تحلیلگران و سرمایه‌گذاران نیز این امکان را می‌دهد که دید وسیع‌تری از فرصت‌ها و ریسک‌ها داشته باشند و در نتیجه به تصمیم‌گیری‌های بهتری دست یابند.