بررسی قانون سختی کار و قانون 7300 روز + پیگیری درخواست

بازنشستگی یکی از مراحل مهم در زندگی شغلی هر فرد است که قوانین و ضوابط مشخصی بر آن حاکم است. در ایران، برخی از افراد با توجه به نوع شغل یا میزان سابقه بیمه‌ای که دارند، مشمول قوانین خاص‌تری می‌شوند. ازجمله مهم‌ترین این مقررات، می‌توان به قانون سختی کار و قانون بازنشستگی با 7300 روز سابقه بیمه‌ای اشاره کرد. این قوانین نه‌تنها در تعیین زمان بازنشستگی مؤثر هستند، بلکه در صدور حکم کارگزینی نیز نقش تعیین‌کننده‌ای دارند؛ چراکه محاسبه سنوات ارفاقی، میزان مستمری و زمان بازنشستگی در این احکام درج می‌شود.

از سوی دیگر، بسیاری از کارمندان و کارگران برای بهره‌مندی از مزایای بازنشستگی زودهنگام یا مشاغل زیان‌آور، نیاز دارند تا اطلاعات دقیقی از نحوه تأثیر این قوانین در حکم کارگزینی خود داشته باشند. در ادامه از وب سایت اوراش، ابتدا به بررسی کامل قانون سختی کار می‌پردازیم، سپس شرایط بازنشستگی با 7300 روز سابقه بیمه‌ای را توضیح خواهیم داد و در پایان، این دو قانون را با یکدیگر مقایسه کرده و نکات کاربردی هرکدام را مرور می‌کنیم.

قانون سختی کار چیست و شامل چه مشاغلی می‌شود؟

قانون سختی کار به مجموعه مقرراتی اطلاق می‌شود که از شاغلان در مشاغل سخت و زیان‌آور حمایت می‌کند. این مشاغل به‌گونه‌ای هستند که در آن‌ها فرد به‌طور مداوم و در درازمدت در معرض عوامل آسیب‌زا، خطرناک یا ناسالم قرار دارد؛ عواملی که می‌توانند به‌مرورزمان سلامت جسمی یا روانی فرد را تهدید کنند یا عمر کاری او را کاهش دهند. قانون‌گذار باهدف جبران این آسیب‌ها، شرایطی را در نظر گرفته تا کارگر یا کارمند بتواند زودتر از موعد عادی بازنشسته شود یا از مزایای ویژه‌ای بهره‌مند گردد.

به‌موجب این قانون، مشاغلی که واجد ویژگی‌های خاصی ازجمله تماس مستقیم با مواد شیمیایی مضر، کار در محیط‌های پر سروصدا، کار در ارتفاع یا اعماق زمین، نوسان دمای شدید، یا نیاز به فعالیت‌های جسمی فرساینده هستند، مشمول سختی کار شناخته می‌شوند. بر اساس آیین‌نامه‌ها و مصوبات شورای‌عالی حفاظت فنی، برخی از مهم‌ترین مشاغل سخت و زیان‌آور عبارت‌اند از: کار در معادن زیرزمینی، کارگران کوره‌های ذوب فلز، پرسنل پالایشگاه‌ها و پتروشیمی‌ها، مشاغل مرتبط با جمع‌آوری و دفن زباله‌های شهری، رانندگان ماشین‌های سنگین در مسافت‌های طولانی، کارکنان اورژانس و آتش‌نشانی، کارگران کارخانه‌های تولید مواد شیمیایی، برق‌کاران فشارقوی و افرادی که در محیط‌های آلوده به گازهای سمی یا گردوغبار شدید فعالیت دارند.

شایان‌ذکر است که تشخیص سخت و زیان‌آور بودن یک شغل، نیاز به بررسی میدانی و تایید کمیته‌های تشخیص در اداره کار دارد؛ صرف ادعای فرد یا حتی عنوان شغلی مشابه، لزوماً به معنی مشمول بودن آن شغل نیست؛ بنابراین، در فرآیند بررسی درخواست بازنشستگی با قانون سختی کار، صدور حکم کارگزینی با درج عنوان شغل دقیق و تأییدشده اهمیت بالایی دارد.

شرایط دریافت سختی کار

برای بهره‌مندی از مزایای قانونی مشاغل سخت و زیان‌آور، افراد باید واجد شرایط خاصی باشند که در قوانین و آیین‌نامه‌های مربوطه به‌روشنی مشخص‌شده‌اند. نخستین و مهم‌ترین شرط، اشتغال مستمر در یک شغل سخت و زیان‌آور به مدت حداقل 20 سال تمام بدون وقفه است.

افرادی که بتوانند چنین سابقه‌ای را ارائه دهند، می‌توانند بدون در نظر گرفتن شرط سنی، تقاضای بازنشستگی کنند. البته این سابقه باید مورد تأیید کمیته‌های فنی و تشخیص مشاغل سخت اداره تعاون، کار و رفاه اجتماعی قرار گیرد. درصورتی‌که فرد بخشی از سابقه خود را در مشاغل عادی و بخشی را در مشاغل سخت گذرانده باشد، قانون پیش‌بینی کرده است که به ازای هر 7 سال سابقه در مشاغل سخت، 1 سال ارفاق به سنوات بیمه‌ای فرد تعلق می‌گیرد.

نکته مهم دیگر، وجود پرونده دقیق در اداره کار و ارائه مدارک مستند همچون لیست بیمه، قراردادهای کاری، تایید کارفرما، سوابق پرداخت حق بیمه و حتی گواهی‌هایی از اداره بهداشت حرفه‌ای و بازرسی کار است. همچنین، در اغلب موارد، حضور بازرس اداره کار در محل کار فرد برای بررسی شرایط محیطی ضروری است. پس از طی این مراحل، درصورتی‌که سخت و زیان‌آور بودن شغل تأیید شود، کارفرما موظف به پرداخت 4% حق بیمه اضافی به سازمان تأمین اجتماعی می‌شود که این مبلغ نیز در محاسبات بازنشستگی لحاظ خواهد شد. صدور حکم کارگزینی با قید عنوان دقیق شغل و نوع سختی آن، برای تکمیل روند قانونی الزامی است.

در کنار این شرایط، مواردی مانند سلامت جسمی و روانی در هنگام درخواست بازنشستگی، عدم وجود سابقه ترک کار یا قطع بیمه و همچنین عدم اشتغال به مشاغل غیرمستقیم یا اداری در بازه‌های مربوط به سابقه سختی کار، نیز در تأیید یا رد درخواست متقاضی اثرگذارند. به همین دلیل، توصیه می‌شود متقاضیان پیش از اقدام رسمی، با یک مشاور منابع انسانی یا کارشناس امور بازنشستگی مشورت کرده و مدارک خود را ازنظر دقت و کفایت بررسی کنند.

جهت خرید نرم افزار به مشاوره نیاز دارید!؟

شماره تلفن همراه خود را وارد کنید کارشناسان ما با شما تماس خواهند گرفت.

Instagram

این قسمت برای اهداف اعتبارسنجی است و باید بدون تغییر باقی بماند.

نام و نام خوانوادگی(ضروری)

شماره همراه(ضروری)

مزایای قانون سختی کار برای کارکنان

قانون سختی کار، باهدف جبران شرایط دشوار و زیان‌آور شغلی، امتیازاتی را برای کارکنان مشمول در نظر گرفته است. این مزایا تنها به بازنشستگی زودتر از موعد محدود نمی‌شود، بلکه جنبه‌های مالی، اداری و حتی سلامت جسمی و روانی کارکنان را نیز شامل می‌شود. درواقع، این قانون سعی دارد با ایجاد تعادل بین شرایط کاری سخت و حقوق و مزایای دریافتی، عدالت شغلی را در محیط‌های کاری برقرار کند. در ادامه، سه مورد از مهم‌ترین مزایای این قانون را با جزئیات بررسی می‌کنیم:

کاهش سنوات بازنشستگی

مهم‌ترین و ملموس‌ترین مزیت قانون سختی کار برای کارکنان، کاهش سنوات موردنیاز برای بازنشستگی است. بر اساس این قانون، چنانچه فردی به مدت 20 سال متوالی یا 25 سال متناوب در یک شغل سخت و زیان‌آور فعالیت کرده باشد، می‌تواند بدون نیاز به رسیدن به سن بازنشستگی (60 سال برای مردان و 55 سال برای زنان)، تقاضای بازنشستگی کند. در برخی موارد که فرد تمام 20 سال را در یک شغل سخت گذرانده باشد، امکان بازنشستگی حتی بدون در نظر گرفتن شرط سنی نیز وجود دارد.

از سوی دیگر، اگر فرد به‌طور ترکیبی در مشاغل عادی و سخت فعالیت کرده باشد، به ازای هر 7 سال کار در مشاغل سخت، یک سال ارفاق به سابقه بیمه‌ای او افزوده می‌شود. این ارفاق به او اجازه می‌دهد تا زودتر از موعد، با شرایط بهتری بازنشسته شود. این کاهش سنوات باعث می‌شود کارکنانی که در معرض آسیب‌های جسمی، شیمیایی یا روانی قرار دارند، پیش از آنکه سلامت آن‌ها به‌طورجدی تهدید شود، بتوانند از کار خارج‌شده و دوران بازنشستگی را در آرامش طی کنند.

افزایش حقوق یا فوق‌العاده سختی کار

یکی دیگر از مزایای مهم قانون سختی کار، پرداخت فوق‌العاده سختی کار یا مزایای جبرانی به کارکنان شاغل در این مشاغل است. بر اساس مقررات وزارت کار و توافقات بین کارگر و کارفرما، کارفرما موظف است علاوه بر حقوق پایه، مبلغی را به‌عنوان حق سختی کار یا فوق‌العاده شغل زیان‌آور به کارگر پرداخت کند. این مبلغ معمولاً در حکم کارگزینی فرد قید می‌شود و بر اساس میزان سختی و خطرات موجود در شغل، محاسبه می‌گردد.

علاوه بر این، کارفرما مکلف است چهار درصد حق بیمه اضافی برای شاغلان در مشاغل سخت به سازمان تأمین اجتماعی پرداخت کند. این هزینه‌ی اضافه، اگرچه از جیب کارفرما است، اما درنهایت به نفع کارکنان تمام می‌شود چراکه بر حقوق بازنشستگی آنان نیز تأثیرگذار خواهد بود. فوق‌العاده سختی کار می‌تواند رقم قابل‌توجهی را در فیش حقوقی افراد تشکیل دهد و به‌نوعی جبران فشار و آسیب‌های جسمی و روانی ناشی از شغل باشد.

مرخصی و ساعات کاری متفاوت

از دیگر امتیازات مهم قانون سختی کار، تعدیل در ساعت کاری و مرخصی‌هاست. در بسیاری از مشاغل سخت، به‌خصوص مشاغلی که در شرایط محیطی خاص یا با مواد شیمیایی و خطرناک سروکار دارند، میزان ساعت کاری هفتگی کاهش می‌یابد. در برخی موارد، به‌جای 44 ساعت کاری معمول، کارکنان تنها 36 تا 40 ساعت در هفته کار می‌کنند و بقیه ساعات به‌عنوان حق سختی کار برایشان محاسبه می‌شود. این امر باعث کاهش فشار فیزیکی و روانی بر کارکنان و جلوگیری از فرسودگی شغلی می‌شود.

علاوه بر کاهش ساعت کاری، مشمولان قانون سختی کار معمولاً مرخصی استحقاقی بیشتری نیز دریافت می‌کنند. برخی سازمان‌ها، بسته به ماهیت کار، مرخصی‌های جبرانی، تشویقی یا حتی سنوات مرخصی بالاتری را برای کارکنان مشاغل سخت در نظر می‌گیرند. این مرخصی‌های بیشتر، فرصتی برای بازیابی انرژی و حفظ سلامت افراد فراهم می‌آورد. در موارد خاص، حتی می‌توان از مرخصی استعلاجی با شرایط ساده‌تر و پرداخت کامل حقوق بهره‌مند شد.

قانون 7300 روز چیست و چه کاربردی دارد؟

قانون 7300 روز یکی از مقررات کلیدی در حوزه بازنشستگی تأمین اجتماعی است که امکان بازنشستگی را برای افراد با حداقل 20 سال سابقه پرداخت بیمه فراهم می‌کند. 7300 روز معادل 20 سال سابقه بیمه‌پردازی مستمر یا متناوب است و این قانون برای کسانی کاربرد دارد که به دلایل مختلف، ازجمله ورود دیرهنگام به بازار کار، جابجایی‌های شغلی متعدد یا وقفه‌های طولانی‌مدت در پرداخت بیمه، نتوانسته‌اند سابقه کامل 30 ساله برای بازنشستگی را تکمیل کنند. طبق این قانون، زنان با 55 سال و مردان با 60 سال سن می‌توانند در صورت داشتن 7300 روز سابقه بیمه، درخواست بازنشستگی ارائه دهند.

کاربرد این قانون در شرایطی اهمیت بیشتری می‌یابد که فرد باوجود رسیدن به سن قانونی بازنشستگی، همچنان فاقد سابقه بیمه کافی برای بازنشستگی کامل است. در این حالت، قانون 7300 روز امکان برخورداری از حداقل حقوق بازنشستگی را برای این افراد فراهم می‌کند. البته، حقوق بازنشستگی در این حالت حداقل مستمری سازمان تأمین اجتماعی خواهد بود و نسبت به افرادی که 30 سال کامل سابقه دارند، کمتر خواهد بود. این قانون به‌نوعی راه نجات برای بازنشستگی حداقلی در نظر گرفته می‌شود و کاربرد زیادی برای شاغلین باسابقه ناکامل دارد.

چگونه درخواست بازنشستگی با قانون سختی کار را ثبت کنیم؟

فرآیند ثبت درخواست بازنشستگی بر اساس قانون سختی کار، دارای مراحل اداری مشخص و نیازمند تأیید نهادهای ذی‌ربط است. در نخستین گام، فرد متقاضی باید مطمئن شود که عنوان شغلی ثبت‌شده در حکم کارگزینی یا لیست بیمه، جزء مشاغل سخت و زیان‌آور محسوب می‌شود. سپس باید با مراجعه به اداره تعاون، کار و رفاه اجتماعی محل اشتغال خود، درخواست بررسی و تشخیص سختی کار را ثبت کند. این درخواست همراه با مدارک پشتیبان ازجمله حکم کارگزینی، لیست بیمه، فیش‌های حقوقی، شرح وظایف شغلی و گواهی اشتغال، به کمیته‌های تشخیص ارائه می‌شود.

اداره کار، پس از بررسی اولیه مدارک، موضوع را به کمیته بررسی مشاغل سخت ارجاع می‌دهد. در این مرحله، معمولاً بازرس کار یا نماینده اداره بهداشت حرفه‌ای برای بازدید میدانی به محل کار اعزام می‌شود تا شرایط کاری فرد را از نزدیک ارزیابی کند. درصورتی‌که شغل موردنظر سخت و زیان‌آور تشخیص داده شود، پرونده به سازمان تأمین اجتماعی ارسال می‌شود تا سابقه فرد نیز تأیید گردد. پس از تأیید نهایی، کارفرما موظف به پرداخت 4% حق بیمه اضافی برای تمام سال‌های اشتغال در آن شغل می‌شود. درنهایت، با پرداخت این مبالغ و تکمیل مراحل اداری، سازمان تأمین اجتماعی اقدام به صدور حکم بازنشستگی می‌نماید.

مزایای سختی کار

قانون سختی کار مزایای قابل‌توجهی را برای کارکنان مشمول فراهم می‌کند که هم جنبه مالی دارند و هم جنبه‌های حمایتی و روانی. مهم‌ترین مزیت آن، کاهش سنوات موردنیاز برای بازنشستگی است؛ یعنی فرد می‌تواند با تنها 20 سال کار در شغل سخت، بدون نیاز به‌شرط سنی، بازنشسته شود. این در حالی است که در شرایط عادی، حداقل 30 سال سابقه یا رسیدن به سن قانونی لازم است. همچنین در صورت داشتن ترکیب سابقه سخت و عادی، قانون با در نظر گرفتن سابقه ارفاقی (هر 7 سال مشاغل سخت = 1 سال ارفاق) به فرد کمک می‌کند تا سریع‌تر بازنشسته شود.

علاوه بر بازنشستگی زودهنگام، افراد مشمول سختی کار از فوق‌العاده سختی شغل نیز بهره‌مند می‌شوند که به حقوق پایه آن‌ها افزوده‌شده و در بسیاری موارد در حکم کارگزینی قید می‌شود. این فوق‌العاده، نوعی جبران برای ریسک‌های جسمی و روانی محیط کار است. همچنین سازمان‌ها معمولاً برای این دسته از کارکنان ساعات کاری کمتر، مرخصی‌های استحقاقی بیشتر و خدمات رفاهی ویژه‌تری در نظر می‌گیرند. مجموع این مزایا باعث می‌شود تا قانون سختی کار به‌عنوان یکی از ابزارهای مؤثر حمایت از نیروی انسانی در شرایط کاری پرخطر شناخته شود.

موانع دریافت سختی کار

باوجود تمام مزایایی که قانون سختی کار به کارکنان می‌دهد، دریافت آن در عمل با چالش‌هایی روبه‌روست. یکی از مهم‌ترین موانع، عدم درج صحیح عنوان شغلی در حکم کارگزینی یا لیست بیمه است. بسیاری از افراد بااینکه درواقعیت در محیط‌های زیان‌آور کار می‌کنند، اما عنوان شغلی‌شان در اسناد رسمی به‌گونه‌ای ثبت‌شده که مشمول قانون سختی کار نمی‌شود. این موضوع می‌تواند منجر به رد درخواست آن‌ها شود، مگر اینکه بتوانند با مدارک کافی و بازرسی میدانی، ماهیت واقعی شغل خود را اثبات کنند.

مانع مهم دیگر، عدم همکاری کارفرما در پرداخت 4% حق بیمه مازاد است. برخی کارفرمایان به دلایل مالی یا اداری، از پرداخت این حق بیمه اضافی امتناع می‌کنند یا همکاری لازم برای تشکیل پرونده را ندارند. همچنین ممکن است در برخی موارد، ادارات کار یا کمیته‌های تشخیص، شرایط محیط کار را به‌عنوان سخت و زیان‌آور نپذیرند، به‌ویژه اگر استانداردهای ایمنی در محیط رعایت شده باشد یا خطرات شغل به شکل مستند قابل‌اثبات نباشد.

در کنار این‌ها، فرآیند اداری پیچیده، تعدد نهادهای تصمیم‌گیر و زمان‌بر بودن مراحل بازرسی و تأیید نهایی نیز ازجمله موانعی هستند که متقاضیان را دلسرد می‌کنند؛ بنابراین، توصیه می‌شود متقاضیان پیش از اقدام رسمی، حتماً از مشاوره متخصصین حوزه کار و تأمین اجتماعی استفاده کرده و از صحت مدارک و مستندات خود اطمینان حاصل نمایند تا شانس موفقیت در دریافت مزایای سختی کار را افزایش دهند.

فرمول محاسبه‌سختی کار

فرمول محاسبه‌سختی کار به‌صورت مستقیم وجود ندارد، اما قانون‌گذار برای محاسبه بازنشستگی در مشاغل سخت و زیان‌آور ضوابط مشخصی تعیین کرده که مانند یک فرمول عمل می‌کند. بر اساس قانون، اگر فردی به مدت 20 سال به‌صورت متوالی در شغل سخت فعالیت داشته باشد، بدون در نظر گرفتن شرط سنی می‌تواند بازنشسته شود؛ اما اگر سابقه او ترکیبی از مشاغل عادی و سخت باشد، یک نسبت ارفاقی در نظر گرفته می‌شود:  هر 7 سال سابقه در مشاغل سخت معادل 1 سال ارفاقی به سنوات بیمه‌ای فرد افزوده می‌شود؛ بنابراین، اگر فردی مثلاً 21 سال در یک شغل سخت فعالیت کرده باشد، 3 سال به‌عنوان سابقه ارفاقی برایش محاسبه می‌شود و درمجموع 24 سال سابقه جهت بازنشستگی خواهد داشت.

از طرفی، محاسبه حق بیمه نیز تحت تأثیر مشاغل سخت است. کارفرما موظف است 4  درصد اضافه بر حق بیمه سهم کارفرما به سازمان تأمین اجتماعی پرداخت کند. این مبلغ بر اساس حقوق مشمول بیمه هر کارمند محاسبه می‌شود؛ بنابراین، میزان دریافتی فرد در بازنشستگی و مدت‌زمان لازم برای بازنشسته شدن، به نوع شغل، سابقه خدمت و میزان حقوق مشمول بیمه او وابسته است.

مدارک لازم برای گرفتن سختی کار

برای درخواست و دریافت مزایای مربوط به‌سختی کار، متقاضی باید مدارک مشخص و معتبری را به اداره کار و سازمان تأمین اجتماعی ارائه دهد. مهم‌ترین این مدارک شامل:

• کپی حکم کارگزینی یا قرارداد رسمی که عنوان شغلی و محل کار را به‌طور دقیق مشخص کند.
• لیست بیمه و سابقه پرداخت حق بیمه در سال‌های مربوط به شغل سخت (از سازمان تأمین اجتماعی قابل دریافت است).
• گواهی اشتغال به کار که توسط کارفرما صادرشده و در آن نوع شغل، شرح وظایف و مدت‌زمان اشتغال ذکرشده باشد.
• گزارش محیط کار و شرایط کاری (در صورت وجود) از واحد HSE، بهداشت حرفه‌ای یا کارشناسان ایمنی.
• فرم درخواست بازنشستگی مشاغل سخت که از طریق اداره کار یا دفاتر پیشخوان دولت قابل تهیه و تکمیل است.
• نتیجه بازدید میدانی بازرسان اداره کار یا بهداشت حرفه‌ای که تأییدکننده شرایط زیان‌آور محیط کار باشد.

داشتن این مدارک و صحت اطلاعات درج‌شده در آن‌ها نقش کلیدی در تأیید نهایی درخواست بازنشستگی با سختی کار دارد.

محاسبه حق بیمه آنلاین سختی کار

در سال‌های اخیر، برای سهولت کار کارفرمایان و کارکنان، سامانه‌هایی به‌صورت آنلاین راه‌اندازی شده‌اند که امکان محاسبه دقیق حق بیمه مشاغل سخت و زیان‌آور را فراهم می‌کنند. در این سامانه‌ها، معمولاً کارفرما یا حسابدار تنها کافی است اطلاعاتی مانند میزان حقوق مشمول بیمه، مدت اشتغال در شغل سخت و تعداد کارکنان مشمول را وارد کند تا سیستم به‌صورت خودکار مبلغ  4% حق بیمه اضافه برای مشاغل سخت را محاسبه کرده و در فهرست بیمه لحاظ کند.

این ابزارهای آنلاین معمولاً از طریق سایت سازمان تأمین اجتماعی، نرم‌افزارهای حسابداری معتبر مانند سپیدار، هلو یا تدبیر و یا سامانه‌های داخلی شرکت‌ها قابل‌دسترسی هستند. مزیت استفاده از ابزارهای محاسبه آنلاین این است که خطای انسانی در تعیین حق بیمه کاهش می‌یابد و کارفرما می‌تواند به شکل شفاف، سهم پرداختی خود و تعهدات قانونی‌اش را بسنجد. البته برای ثبت رسمی این اطلاعات، همچنان باید فهرست بیمه از طریق سامانه اصلی تأمین اجتماعی ارسال شود.

مدیریت سوابق سختی کار و قانون ۷۳۰۰ روز با نرم‌افزار حسابداری اوراش

بررسی قانون سختی کار و قانون ۷۳۰۰ روز برای بسیاری از شاغلان اهمیت زیادی دارد، چون مستقیماً روی شرایط بازنشستگی، میزان سابقه بیمه و زمان دریافت مستمری تأثیر می‌گذارد. از طرفی ثبت دقیق سوابق کاری، محاسبه مدت اشتغال در مشاغل سخت و زیان‌آور و پیگیری درخواست‌ها از طریق سازمان تأمین اجتماعی نیازمند نظم و مدیریت مالی و اداری دقیق است. نرم‌افزار حقوق و دستمزد اوراش با امکان ثبت اطلاعات پرسنلی، مدیریت حقوق و دستمزد، نگهداری سوابق بیمه‌ای و گزارش‌گیری دقیق، به کسب‌وکارها کمک می‌کند تا امور مربوط به بیمه کارکنان و پیگیری درخواست‌های مرتبط با سختی کار را راحت‌تر و منظم‌تر انجام دهند و از بروز اشتباهات و مشکلات قانونی جلوگیری کنند.

جمع‌بندی

قانون سختی کار و قانون بازنشستگی با 7300 روز، هر دو از ابزارهای حمایتی مهم در نظام تأمین اجتماعی ایران به‌شمار می‌آیند. قانون سختی کار با فراهم کردن امکان بازنشستگی زودهنگام، پرداخت فوق‌العاده شغل و کاهش ساعات کاری، در پی جبران سختی‌ها و آسیب‌های ناشی از مشاغل زیان‌آور است. در مقابل، قانون 7300 روز به افراد باسابقه ناکامل اجازه می‌دهد تا با حداقل شرایط، از مزایای بازنشستگی برخوردار شوند.

بااین‌حال، دریافت این مزایا نیازمند آگاهی کامل از فرآیندها، ارائه مدارک مستند و پیگیری دقیق از سوی متقاضی است. موانعی مانند عدم درج صحیح عنوان شغلی یا نبود همکاری کارفرما می‌تواند روند دریافت این مزایا را با مشکل مواجه کند. ازاین‌رو، توصیه می‌شود متقاضیان پیش از هر اقدامی، حکم کارگزینی خود را بررسی کرده و در صورت نیاز با مشاوران متخصص مشورت کنند تا با تسلط بر قوانین و مدارک موردنیاز، شانس موفقیت در دریافت حقوق قانونی خود را افزایش دهند.

سوالات پرتکرار درباره قانون سختی کار